همواره فرهنگ ما دچار تغییراتی بوده است و خواهد بود. برخی عوامل در سالهای اخیر رنگ و اثر خود را از دست داده، و برخی عوامل دیگر پر رنگ تر از قبل به چشم می خورند.
فرهنگ های جوامع مختلف متقابلا بر یکدیگر اثر میگذارند.
فرهنگ ایرانی در طول تاریخ 2500 ساله خود از فرهنگ های یونانی، بابلی، رومی، عرب، ترک و هندی تاثیر پذیرفته و بر آنها تاثیر گذاشته است. برای شناخت فرهنگ ایران باید به کشورهای مستقلی که در پیرامون ایران هستند نیز نگریست. افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، ترکمنستان، آذربایجان و حتی ارمنستان و گرجستان و همچنین کردهای عراق و ترکیه وسوریه؛ همگی کم یا زیاد گوشه ای از فرهنگ ایران را به ارث برده اند.
در سال های اخیر ایران به شدت دچار غرب زدگی شده است، و برخی آداب و رسوم غرب نیز وارد فرهنگ مردم ایران شده است. تا جایی که مردم به جای استفاده از کلمات و عبارات فارسی میان سخنان خود، ترجیح میدهند که معادل انگلیسی آن را به زبان بیاورند. این یک نمونه جزئی از غرب زدگی مردم است که روز به روز گسترش می یابد و ریشه در بین مردم مستحکم میکند. در این میان اکثرا جوان ها هستند که به غرب گرایی می پردازند و به تقلید از افراد غیر اصیل و ایرانی روی میاورند. علاوه بر جوانها شخصیت های برجسته هنری و صاحب نظران نیز کم کم دچار چنین وضعیتی می شوند. برای نمونه در میان سخنان شخصی در صداوسیما که موضوعی در مورد هنر ایرانی بود، در جملات متعدد از کلمه (کالچر) استفاده میکند که این در نوع خود بسیار جالب است!
صحبت از هنر شد؛ هنر و موسیقی در واقع ریشه ی هر فرهنگ هستند. که اگر در خاک نباشد و محکم، فرسوده شده و با بادی ملایم از بین خواهد رفت. موسیقی در ایران هنوز نتوانسته خود را آنطور که باید نشان دهد و جایگاه ثابتی برای خود داشته باشد.
در موسیقی ایرانی، غرب نیز دستی داشته است و حتی بخش هایی نیز کاملا به صورت وارداتی قلمداد میشود.
در این میان اینترنت سهم زیادی در پیش رفت موسیقی در ایران داشته. تا جایی که اولین سایت ها مانند سایت فلامینگو شروع به تبلیغ و تکثیر آهنگ های متعددی کرد.
در این میان موسیقی زیرزمینی در ایران بسیار شدت گرفت و تقریبا اکثر جوانان را به سمت خود کشید. و همچنین اولین گروههای «رپ» نیز در ایران تشکیل شد. گروه های رپ فارسی از همان ابتدا شروع به تقلید از عوامل غربی کار خود را ادامه دادند. و این عوامل باعث شد که جامعه نسبت به این نوع موسیقی زیرزمینی در ایران گرایشی نه چندان مثبت داشته باشد. ولی روز به روز این نوع موسیقی پیشرفت میکرد تا جایی که در چند ماه اخیر اولین آلبوم زیرزمینی توسط سروش لشکری، ملقب به «هیچ کس» به فروش رسید. این آلبوم بی تردید یکی از نقاط عطف رپ فارسی در ایران بود که توسط سروش لشکری که او را پدر رپ فارسی مینامند، به بازار ارائه شد.
علت این نام گذاری این است که «هیچ کس» از جمله اولین افرادی بود که در ایران به رپ خوانی شروع کرد و طی تاریخچه شش-هفت ساله رپ فارسی در خدمت رپ بود. و همچنین سعی میکرد که اکثر رپ خوان ها را با هم متحد سازد. (دلایل دیگری نیز وجود دارد که این عنوان را به او داده اند). آلبوم جنگل آسفالت یک آلبوم کامل و موفق بود. ولی شاید شما هم بارها در مجلات و یا سایت های خبری دیده اید که از این آلبوم زیاد تعریف نمیشود.
دلیل این امر بسیار واضح است. سروش در این آلبوم در میان آهنگ های خود مسائلی را به رخ میکشد که افراد مجرب و نویسنده گان نمیتوانند از آن به صراحت صحبت و تعریف کنند و برای حفظ ثبات شغلی خود، جنگل آسفالت را یک آلبوم ساده و پیش و پا افتاده برمیشمارند.
با گذشت چندین سال از تاریخچه رپ فارسی، هنوز رپ را یک سبک کاملا تقلیدی و غیر اصیل به حساب می آورند و رپ و رپ خوان های فارسی را آکادمیک نمیبینند. ممکن است که رپ خوان ها آکادمیک نباشند ولی دانش موسیقی اکثریت آنها در سطح بالایی است.
در مورد وارداتی بودن رپ هم میتوان آن را با این مثال بیان کرد:
شما درختی را در نظر بگیرید که از خاورهای دور به ایران آورده میشود و در خاک ایران کاشته میشود.
این درخت ممکن است با آب و هوای ایران سازگار نباشد و رشد نکند. ولی درختی که هوایش با مزاج این محیط سازگار باشد رشد میکند. این درخت نه اسمش تغییر پیدا میکند نه میوه هایش به شکل جدیدی در میایند و نه رنگ و روی درخت عوض میشود. این مزه و طعم میوه است که به خاطر شرایط جوی حاکم بر محیط زیستش تغییر پیدا میکند و به دهان مردم شیرین میشود.
رپ فارسی نیز مانند یک درخت نو نهال در خاک این کشور کاشته شده است و شاید بخاطر همین عوامل رپ ایرانی را یک سبک تقلیدی و غربی قلم داد میکنند. شاید هم دلایل دیگری نیز داشته باشد، مانند طرز لباس پوشیدن رپ خوان ها و یا حرکات عجیب و مزحکی که از خود بروز میدهند! در جواب این افراد هم باید گفت که این دسته از افراد ناآگاه برای این که نشان دهند بله ما هم میدانیم رپ چیست و ما هم به این سبک آهنگ ها گوش میدهیم و میخواهند به نحوی جلوی چشم باشند و خودی نشان دهند،دست به چنین کارهایی میزنند که البته این دسته از افراد در بین رپ خوان های ایرانی بسیار بسیار کم به چشم می خورد و اصولا انسان های تازه به دوران رسیده و بی تجربه دست به چنین کارهایی میزنند.
در کل رپ ایرانی میتواند یکی از ارکان پیشرفت کشور باشد. چرا که افراد رپ خوان با استفاده از خلاقیت های خود مسائل روز جامعه، دغدغه ی قشر های مختلف کشور و مشکلات و انتظارات مردم را مطرح میکنند. مسئولین و عوامل زیربط با پشتیبانی و تکیه بر این سبک نوین میتوانند به راحتی عوامل ضعف کشور و کمبود ها و کاستی ها را به نحوی برطرف سازند.
با امید پیشرفت موسیقی و ایران در عرصه های مختلف.
